DropSiteNews odkrył i zdemaskował rolę amerykańskiego finansisty i zbrodniarza seksualnego, Jeffreya Epsteina, w pośredniczeniu w sprzedaży izraelskiego aparatu masowej inwigilacji dla Wybrzeża Kości Słoniowej, działając w ścisłej współpracy z byłym premierem i ówczesnym ministrem obrony Izraela, Ehudem Barakiem. Epstein i Barak są określeni jako "specjaliści od czerpania zysków z wojny".
Po zakończeniu kadencji Barak przyjął rolę sprzedawcy izraelskich usług bezpieczeństwa dla niestabilnych rządów, otwierając drzwi dla izraelskich liderów wywiadu do kształtowania aparatu bezpieczeństwa w kilku krajach afrykańskich.
Wewnętrzne maile Epsteina, ujawnione przez grupę hakerów Handala oraz dokumenty Kongresu USA (U.S. House Oversight Committee) z kalendarzami spotkań Epsteina, stanowią wyraźny dowód jego zaangażowania w negocjacje bezpieczeństwa w Afryce Zachodniej w 2012 roku, w czasie, gdy Barak wciąż pełnił funkcję Ministra Obrony Izraela.
Epstein pisał do Baraka: "w związku z eksplodującymi niepokojami społecznymi [...] i desperacją rządzących, czyż to nie jest dla ciebie idealne?". Barak miał odpowiedzieć: "W pewnym sensie masz rację. Ale nie jest proste przekształcić to w przepływ gotówki". Zadanie to, czyli przekształcenie niepokojów w gotówkę, polegało na pośredniczeniu w umowach między Izraelem a rządem Wybrzeża Kości Słoniowej, które cierpiało z powodu niestabilności po spornych wyborach prezydenckich w 2010 roku i interwencji wojskowej ONZ w 2011 roku.
W czerwcu 2012 roku, zaledwie pięć dni po tym, jak prezydent Alassane Ouattara ogłosił udaremnienie spisku mającego na celu zamach stanu, Ouattara spotkał się w Jerozolimie z Ehudem Barakiem i premierem Benjaminem Netanjahu. W tym samym dniu, 18 czerwca 2012 roku, syn prezydenta Ouattary, David Dramane Ouattara, miał spotkanie z Epsteinem w Nowym Jorku. Trzy miesiące później Epstein spotkał się z siostrzenicą Ouattary, Niną Keitą, którą znał od 2002 roku, kiedy to jako młoda modelka podróżowała jego samolotem „Lolita Express”.
Po tym spotkaniu Epstein od razu udał się na prywatne spotkanie z Barakiem w hotelu Regency. W kolejnym miesiącu Epstein poleciał do Afryki, z instrukcją, by zatrzymać się na Wybrzeżu Kości Słoniowej, w Angoli i Senegalu. Te działania szybko przyniosły efekty: dwa tygodnie po powrocie Epsteina, Iberyjski Minister Spraw Wewnętrznych przyleciał do Tel Awiwu, aby omówić dwustronne porozumienie z Barakiem, koncentrujące się na wywiadzie i cyberprzestępczości.
Mimo że Barak twierdził, że jego "prywatne inwestycje" z Epsteinem były prowadzone jako prywatny obywatel i nie miały związku ze sprawami państwowymi, dokumenty kongresowe sugerują, że Epstein pełnił rolę "ustawiacza" (fixer) w czasie, gdy Barak był urzędującym Ministrem Obrony. Nawet po rezygnacji Baraka z rządu w marcu 2013 roku, kontynuował on negocjacje tajnej umowy wywiadowczej z Wybrzeżem Kości Słoniowej, a Epstein zapewniał mu w tym krytyczną pomoc.
Po rezygnacji, Barak otrzymał od swojego szwagra i partnera biznesowego, Dorona Cohena, materiały od francusko-izraelskiego kontrahenta bezpieczeństwa, MF Group, dotyczące planów wdrożenia ośrodka masowej inwigilacji komunikacji mobilnej i internetowej na Wybrzeżu Kości Słoniowej oraz centrum monitoringu w Abidżanie. Całe przedsięwzięcie było otoczone tajemnicą, z użyciem kryptonimów w mailach (np. "pliki do przekazania twojemu przyjacielowi").
Momentum negocjacji zostało jednak wstrzymane, gdy w kwietniu 2013 roku ONZ poinformowała o odkryciu "dziesiątek skrzyń" izraelskiej amunicji w pałacu prezydenckim w Abidżanie, co sugerowało złamanie nałożonego od 2004 roku embarga na broń.
Po tym incydencie Barak nawiązał kontakty z wpływowymi postaciami izraelskiego establishmentu obronnego, w tym z Amosem Malką, byłym szefem wywiadu wojskowego oraz z Michaelem Federmannem, honorowym konsulem Wybrzeża Kości Słoniowej w Izraelu i prezesem giganta technologii wojskowej Elbit Systems. Następnie Barak poleciał do Abidżanu w sierpniu 2013 roku, aby spotkać się z prezydentem Ouattarą.
Wkrótce potem Barak otrzymał formalną propozycję od byłego szefa izraelskiego wywiadu, Aharona Ze’evi-Farkasha, dotyczącą organizacji SIGINT (signals intelligence – wywiad sygnałów) w Wybrzeżu Kości Słoniowej. Dokument ten, opracowany przez Farkasha i Amnona Ungera (wybitnych dowódców izraelskiej Jednostki 8200, którzy rozwijali te systemy w okupowanej Palestynie), zawierał kompletną architekturę do podsłuchiwania rozmów telefonicznych, satelitów, radia taktycznego i "celów specjalnych", takich jak kawiarenki internetowe. Farkash ostrzegł Baraka, że udostępnienie planów obcemu państwu jest "eksportem wiedzy" i podlega izraelskiej ustawie o kontroli eksportu obronnego.
Epstein wciąż koordynował spotkania dla Baraka, zapraszając go do Nowego Jorku podczas sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ. Wśród gości, których proponował Barakowi na obiady, byli burmistrz Nowego Jorku Michael Bloomberg, Peter Mandelson i doradca Henry'ego Kissingera.
Epstein zaplanował również spotkanie Baraka z szefem gabinetu prezydenta Ouattary, Sidi Tiémoko Touré. Ostatecznie, po zniesieniu przez ONZ embarga na broń w kwietniu 2014 roku, w maju Barak spotkał się z ambasadorem Wybrzeża Kości Słoniowej oraz Dannym Yatomem, byłym szefem Mossadu. Dwa tygodnie później, w czerwcu 2014 roku, minister spraw zagranicznych Izraela, Avigdor Liberman, podpisał z Wybrzeżem Kości Słoniowej oficjalną umowę o współpracy w zakresie obrony i bezpieczeństwa wewnętrznego.
Rezultatem działań Baraka i Epsteina jest fakt, że od czasu podpisania umowy prezydent Ouattara zaostrzył swoją władzę, zakazując demonstracji publicznych i aresztując pokojowych protestujących. Ouattara, pomimo sprzecznych z konstytucją limitów kadencji, zdobył czwartą kadencję, ciesząc się wsparciem izraelskich firm ochroniarskich, które pomagają mu w utrzymaniu izraelskiego policyjnego państwa.
Cała ta historia jest przedstawiana jako kolejna część serii dotyczącej powiązań Epsteina z izraelskim wywiadem, w której działanie obu mężczyzn ewoluowało "płynnie" z prywatnych ustaleń w oficjalne porozumienie państwowe, jak miało to miejsce również w przypadku Mongolii.